خديجه با ثروت فراوان و تجارت گستردهاش ، بانوى توانگر حجاز به شمار مىآمد و به خوشخويى و خردمندى زبانزد بود . چون خديجه با پيامبر پيوند زناشويى بست ، در تدبير امور مربوط به داخل و خارج خانه و نيز در پرورش فرزندانى پاك و شايسته ، همسرى نمونه قلمداد مىشد .
چون پيامبر اكرم ، به رسالت مبعوث شد ، خديجه پيش از هركس ديگرى به اسلام گرويد و خود را با تعاليم ارزشمند اسلام هماهنگ كرد و با پشتكارى بىنظير در تبليغ و گسترش اسلام از هيچ تلاشى فروگذارى نكرد . وى همچنين همهء ثروت خود را براى پيشبُرد اسلام در راه خدا و در دست پيامبر صلى الله عليه و آله قرارداد تا آنحضرت هرگونه كه خود مىداند و مىخواهد ، آن را در راه خدا مصرف كند .
از آنجا كه در آغاز نخستين كسانى كه به دعوت پيامبر گرويدند ، مردم مستمند و تهيدست بودند . رسول خدا با كمال سخاوت ، ثروت خديجه را به مصرف زندگى تازه مسلمانان تنگدست مىرساند و بردگان را با پول خديجه مستقيماً و يا به واسطهّ كسانِ ديگرى چون ابوبكر ، كه مردى توانگر بود ، مىخريد و آزادشان مىكرد . توانگران قريش نيز مىدانستند كه ابو بكر با ثروت خديجه و به دستور رسول اكرم به خريد بردگان مىپردازد .
اين بخشش پايان ناپذير از سوى خديجه به پيامبرى تقديم شده بود كه حتّى يك كلمه هم از روى هوا و هوس سخن نمىگفت تا مگر يك حقيقت را آشكار سازد . حقيقتى كه اينك بردوش مكتب ، چونان نشانى افتخارآميز جلوهگر است . اين حقيقت آن بود كه پيامبر فرمود : « اسلام به شمشير على و ثروت خديجه استوار شد » .
در واقع ثروت حضرت خديجه به منزلهء سنگ بناى ساختار اقتصادى امّت اسلامى و شمشير حضرت على همانند دژ استوار ساختار سياسى آن محسوب
هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — صفحة 247
مساهمون: شريعت
ص٢٤٧