سخن آخر
از هزار و صد و شصت و يك سال پيش ، يعنى از زمان ولادت آنحضرت عليه السلام در سال 255 هجرى تا اين سال يعنى 1416 هجرى ، سرور ما امام مهدى « عج » در ميان سجدهكنندگان است و شبها را با تهجّد براى خدا زنده نگاه مىدارد و روزها را به عبادت و تسليم در برابر پروردگار جهانيان سپرى مىكنند .
او منتظر فرا رسيدن لحظه يارى است ، تا زمانى كه خداوند به او اجازهء فرج دهد . آنحضرت نيز همانند ديگر مؤمنان از خداوند فرج نزديك را خواستار است و در نتيجه به برترين اعمال امّت محمّد صلى الله عليه و آله يعنى انتظار فرج مشغول است .
آه كه چه آبرويى در پيشگاه خداوند دارد ! پس حاجتهاى خود را فراروى خويش قرار دهيم و با توسّل به او از پروردگارمان بخواهيم كه اين اندوه را از امّت رنجديدهء ما بزدايد .
بياييد او را به هنگام شدّت يافتن دشوارى بخوانيم و پروردگارمان را به بندهء صالحش كه براى نصرت بندگان مستضعف خود او را ذخيره داشته ، سوگند دهيم تا عذاب را از ما بردارد .
بياييد خدا را بخوانيم و با جديّت از او بخواهيم كه سيماى تابانش را به ما بنماياند و ما را در جرگهء ياران و ياورانش قرار دهد .
ان شاء اللَّه