نقطه عطف جنبش مكتبى
از هنگامى كه آدم ابو البشر عليه السلام به زمين فتنهها و بلايا هبوط كرد ، و تا زمان بر پايى قيامت ، همواره ميان نيكان كه در جستجوى خشنودى خدايند و گمراهان كه از دسيسههاى شيطان پيروى كردند ، مبارزه و ستيز بر قرار بود و هست .
با اين حال زمين هيچگاه و در هيچ برههاى از وجود باقيماندگان تبار پيامبران و پيروانشان كه از فساد و تباهى در زمين جلوگيرى و حجّتِ خداى را بر مردمان ، اقامه مىكردهاند ، تهى نبوده است .
پروردگار سبحان در اشاره به همين حقيقت مىفرمايد :
( فَلَوْلَا كَانَ مِنَ الْقُرُونِ مِن قَبْلِكُمْ أُولُوا بَقِيَّةٍ يَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِي الْأَرْضِ ) « 1 » .
« پس چرا نبود از قرنهاى پيش از شما بازماندگانى كه از تباهكارى در زمين نهى كنند . . . »
او مىفرمايد اين « بقيهء صالحه » ، پيامبران مرسل يا جانشينان پيامبر
هامش
( 1 ) - سورهء هود ، آيهء 116 .