مرگ در پى توست . . .
اى جناده ! خود را براى كوچ مهيّا كن و پيش از رسيدن مرگت ، توشهاى فراهم آر و بدان كه تو در پى دنيايى و مرگ در پى توست . اندوه روزى را كه هنوز بر تو نيامده در روزى كه در آنى به خود راه مده و بدان كه تو مالى بيش از آنچه كه قوت توست به دست نمىآورى مگر آن كه نگاهبان مال ديگرى باشى و بدان كه دنيا در حلالش حساب و در حرامش عقاب و در شبهاتش عتاب است . پس دنيا را به منزلهء مردارى بدان و از آن به اندازهاى كه تو را بس آيد بهرهمند شو . پس اگر آن مقدار حلال بود ، تو در استفاده از آن زهد پيشه كردهاى و اگر حرام بود ، گناهى مرتكب نشدهاى و تو همان گونه كه از مردار بهرهمند مىشوى از دنيا هم بهرهمند گشتهاى . كه اگر عقابى هم در كار باشد ، اندك بود . براى دنيايت چنان بكوش كه انگار هميشه زندگى مىكنى و براى آخرتت چنان كار كن كه انگار همين فردا مىميرى . و اگر مىخواهى بدون داشتن قوم و قبيله ، عزيز و بدون داشتن سلطنت ، پر هيبت باشى ، از خوارى نافرمانى خداوند بيرون آى و به عزّ طاعت خداوند قدم گذار . و اگر نيازى در همراهى مردان داشتى با كسانى همراه شو كه چون با او نشست و برخاست كردى ، تو را بيارايد و چون از او بگيرى تو را حفظ كند و چون از او مددجويى ، يارىات كند و اگر سخنى بگويى تو را تصديق كند و اگر قدرت يا بى ، آن را تحكيم بخشد و اگر دستت را براى دادن فضلى دراز كنى ، آن را بگستراند و اگر از تو رخنهاى ديد ، آن را پُر كند و اگر از تو نيكويى ديد آن را به