تفسير فاتحة الكتاب ( فارسى ) — صفحه 157

در خويش رانده است ! بنحويكه ؛ به روى خود افتاده‌اند ! آنگاه ، اين آيه را تلاوت كرد : [ أَ فَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلى وَجْهِهِ أَهْدى أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ] و فرمود : ( از صراط مستقيم ) به خدا قسم ! على و أوصياء ، منظور است . » « 1 » * * 8 - « وَ اللَّهُ يَدْعُوا إِلى دارِ السَّلامِ وَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ » « 2 » إبن شهر آشوب در [ المناقب ] جلد 3 : 74 از علىّ بن عبد اللّه بن عبّاس ، از پدرش و زيد بن علىّ بن الحسين عليهم السّلام ، روايت كرده كه : « در آيهء [ وَ اللَّهُ يَدْعُوا إِلى دارِ السَّلامِ ] ، دار السّلام ، يعنى بهشت . و در اين كلام خدا : [ وَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ] ، صراط مستقيم ، يعنى : ولايت علىّ بن أبيطالب عليه السّلام . » آيات و أحاديث فراوانى به اين لفظ و معنى موجود است كه ؛ براى إختصار ، از آن صرفنظر شد . * * *