باب 48 - معناى نبوّت
1 - ابن عبّاس گويد : عربى بيابانگرد ، خدمت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمد و عرض كرد : « السّلام عليك يا نبى الله » ( درود بر تو اى خبر دهندهء خدا ) ، پيغمبر فرمود : من نبىء خدا نيستم بلكه « نبىّ الله » ( آنكه خدا او را بلند مرتبه ساخته ) هستم .
( مصنّف گويد ) لفظ « نُبُوّة » از « نَبْوَة » اقتباس گرديده كه عبارت است از هر جاى زمين كه بر آمده و بلند باشد ، بنا بر اين « نبوّت » شأن و مقام عالى و « نبىّ » بلند پايه و گرانمايه است . اين مطلب را در شهر مدينه از ابو بشر لغوى شنيدم .
باب 49 - معناى شمس و قمر و زهره و فرقدين
1 - أنس بن مالك گويد : چون رسول خدا صلى الله عليه و آله نماز صبح و تعقيباتش را