در تقدير چنين است : بمغفرة ربّى لى ، به آمرزيدن پروردگارم مرا ، يا : بالّذى غفر ربّى لى من الذّنوب ؛ به آن چيزى كه به سبب آن خداى من گناهان مرا آمرزيد و رواست كه استفهاميّه باشد ، يعنى : بأىّ شىء غفر لى ؟ مقصود وضعيتى است كه با آنها داشت از شكيبايى و پايدارى در اعزاز دين خدا تا اين كه كشته شد . اما در اين صورت : بم غفر لى ، بدون « الف » بهتر است هر چند اثبات آن نيز جايز است .
تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحه 243
پدیدآورندگان: الشيخ الطبرسي
ص۲۴۳