داستانى عجيب نقل مىكند كه در اثر نوشتن شيعيان اهل كرخ بر برجها و مناره هايى جملهء « محمد و على خير البشر » فتنه اى به پا شد كه منجر به احراق و نبش قبر كاظمين و حملهء شيعيان متقابلًا به مراكز علمى اهل تسنن و كشتن مدرسى از مدرسين شد - رجوع شود .
كلمهء شيعه و كلمهء سنى
به عقيدهء طه حسين در الفتنة الكبرى كلمهء شيعه بعد از داستان قتل عثمان و پيدايش طرفداران خاص براى عثمان و براى على عليه السلام كه مردم دو دسته شدند و تمايزى از نظر علاقه و عدم علاقه به بعض صحابه در مردم پديد آمد ، پيدا شد و گفته شد شيعة على و شيعة عثمان . ولى به عقيدهء كاشف الغطاء در اصل الشيعه و سيدحسن صدر در تأسيس الشيعة و همچنين علامهء طباطبايى در شيعه در اسلام صفحه . . . و آقا شيخ محمدحسين مظفر در الامام الصادق جلد . . .
صفحه . . . اين كلمه در زمان رسول خدا پيدا شد . در تأسيس الشيعة صفحهء 38 مىگويد :
نام شيعه :
و هو اسم غير منتحَل و قد كان على عهدالنبى صلى الله عليه و آله كما يشعر بذلك ابوحاتم فقد قال فى الجزء الثالث ( 1 ) من كتابه كتاب الزينة - و الجزء الثالث منه فى الالفاظ المتداولة بين اهل العلم - اول اسم ظهر فى الاسلام على عهد رسول الله صلى الله عليه و سلم هو الشيعة و كان هذا لقب اربعة من الصحابة و هم ابوذر الغفارى و سلمان الفارسى و المقداد بن الاسود الكندى و عماربن ياسر الى اوان صفين ، فانتشرت بين موالى على عليه السلام - حكاه فى الروضات .
هامش
( 1 ) الثانى ( ظ )