چارهء آن دل عطاى مبدلى است مولوى 2 423 چراغى كه بيوه زنى برفروخت سعدى 1 136 ، 267 چو خواهد كه ملك تو ويران كندسعدى 1 135 ، 266 چو خواهد كه ويران شود عالمى سعدى 1 135 ، 266 چو دى رفت و فردا نيامد به دست سعدى 1 372 چو علم آموختى از حرص آنگه ترس كاندر شب - 1 332 ، 356 چو مرد باشد پركار و بخت باشد يار - 6 447 چون به حق بيدار نبود جان مامولوى 3 188 چون غرض آمد هنر پوشيده شدمولوى 1 22 چونكه بد كردى ز بد ايمن مباش مولوى 4 379 چيست دانى سرّ ديندارى و دانشمندى - 1 153 حاصل عمرم سه سخن بيش نيست مولوى - 295 حريم عشق را درگه بسى بالاتر از عقل است حافظ 1 309 حسرت و زارى كه در بيمارى است مولوى 3 66 ، 76 حيف وقت گرانبهاست كه مردمحمدهاشم ميرزا افسر 8 446 ، 447 خاقانيا اگرچه سخن نيك دانياابوالعلاء معرى 2 155 خرما نتوان خورد از اين نخل كه كشتيم سعدى 3 379 خودم نور و بابام نور و ننهام نور - 1 521 خوى بد در طبيعتى كه نشست سعدى 1 149 داروى تربيت از پير طريقت بستان سعدى 1 369 در آبگينه اش آبى كه گر قياس كنى سعدى 1 33 در ايام سليمان شاه جم جاه - 7 17 در خانه بيايم در زنم مو - 2 52 در شجاعت شير ربانيستى مولوى 1 28 دست طمع چو پيش كسان مىكنى دراز - 1 126 دشمن طاووس آمد پرّ اومولوى 1 85 دشمن طاووس آمد پرّ اومولوى - 204 . . . دگر آنكه در نفس خوش بين مباش سعدى - 486 دلى از سنگ ببايد به سر راه وداع سعدى 1 403 دور از حريم كوى تو شرمنده ماندهام - 1 166 دوران بقا چو باد صحرا بگذشت سعدى 2 138 دوران بقا چو باد صحرا بگذشت سعدى - 266 دوش مرغى به صبح مىناليدسعدى 4 159
يادداشتهاى استاد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 580
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص٥٨٠