فراق
متنبى :
يا حاديى عيرها و احسبنى
اوجد حياً قبيل افقدها
قفا قليلًا بها علىّ فلا
اقلّ من نظرة ازوّدها
سعدى :
اى ساربان آهسته ران كارام جانم مىرود
آن دل كه با خود داشتم با دلستانم مىرود
متنبى ، صفحهء 23 :
ولو حملت صم الجبال الذى بنا
غداة افترقنا اوشكت تتصدع
سعدى :
دلى از سنگ ببايد به سر راه وداع
تا تحمل كند آن روز كه محمل برود
ايضاً :
بگذار تا بگرييم چون ابر نوبهاران
كز سنگ ناله خيزد روز وداع ياران