Skip to main content

يادداشتهاى استاد مطهرى ( فارسي ) — Page 159

Contributors:

P.159
هزاران در از خلق بر خود ببندى گرت باز باشد درى آسمانى سفرهاى علوى كند مرغ جانت گر از چنبر آز بازش برانى گر از باغ انست گياهى بيايد گياهت نمايد گل بوستانى
10 . * ( ان الله تعالى جعل الذكر جلاء للقلوب . ) * ( نهج البلاغه ) 11 . به قول ويليام جيمز در ما غرايزى هست كه ما را به دنياى ديگر پيوند مىدهد ، همانطور كه غرايزى هست كه به اين دنيا پيوند مىدهد . 12 . * ( الهى ما عبدتك خوفاً من نارك . . . هبنى صبرت على عذابك . . . قوّ على خدمتك جوارحى . . . ) * 13 . سعدى :
دوش مرغى به صبح مىناليد عقل و صبرم ببرد و طاقت و هوش يكى از دوستان مخلص را مگر آواز من رسيد به گوش گفت باور نداشتم كه تو را بانگ مرغى چنين كند مدهوش گفتم اين شرط آدميت نيست مرغ تسبيح خوان و من خاموش
14 . خلاصهء بحث اول ( 1 ) اين است كه عبادت يك حالت روحانى و معنوى است ، يعنى مبدأ و مقصد غير مادى دارد . انسان با عبادت به يك احساس معنوى و غير مادى خود پاسخ مىدهد ، حتى آنجا كه يك امر مادى و خاكى را مورد پرستش قرار مىدهد . اين احساس
Footnote
( 1 ) رجوع شود به ورقه هاى دعا و به كتاب نيايش از نشريات حسينيهء ارشاد ، تأليف دكتر شريعتى .