تخطي إلى المحتوى الرئيسي

يادداشتهاى استاد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 460

مساهمون:

ص٤٦٠
تخم وفا و مهر در اين كهنه كشتزارحافظ - 15 . ترسم بروم عالم جان ناديده حافظ - 14 . ترك گدايى مكن كه گنج بيابىحافظ 1 34 ، 68 . تركيب پياله اى كه درهم پيوستخيام 2 426 ، 437 ، . 442 . تركيب پياله اى كه درهم پيوستخيام 1 427 . تن از آلايش هر رنگ بشو همچو مسيح - 1 117 . تو بندگى چو گدايان به شرط مزد مكنحافظ 1 108 . تو چه دانى ذوق آب ديدگانمولوى 11 399 ، 400 . تو خرقه را ز براى ريا همى پوشىحافظ 1 36 . تو خود حجاب خودى حافظ از ميان برخيزحافظ - 41 ، 42 . تو كز سراى طبيعت نمىروى بيرونحافظ 1 45 . تو كز سراى طبيعت نمىروى بيرونحافظ 2 48 . جامى است كه عقل آفرين مىزندشخيام 2 437 ، 441 ، . 442 . جامى بده كه باز به شادى روى شاه حافظ 1 60 . جايى كه برق عصيان بر آدم صفى زدحافظ 1 15 . جلوه بر من مفروش اى ملك الحاج كه توحافظ 1 120 . جمال يار ندارد نقاب و پرده ولىحافظ 1 105 . جناب عشق را درگه بسى بالاتر از عشق استحافظ 1 44 . جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه حافظ 1 279 . جهان چون خال و خط و چشم و ابروست - 1 428 . جهان و كار جهان جمله هيچ در هيچ استحافظ 1 18 ، 64 . چرخ برهم زنم ار غير مرادم گرددحافظ 1 96 ، 107 . چشمم از آينه داران خط و خالش گشتحافظ 2 85 . چگونه سر ز خجالت برآورم بر دوستحافظ 1 108 . چگونه طوف كنم در فضاى عالم قدسحافظ 1 46 ، 48 . چل سال بيش رفت كه من لاف مىزنمحافظ 5 88 . چل سال رنج و غصه كشيديم و عاقبتحافظ 1 96 . چنان پر شد فضاى سينه از دوستحافظ 1 108 . چو بشنوى سخن اهل دل مگو كه خطاستحافظ 4 83 . چو كم خوردن طبيعت شد كسى را - 2 394 . چون صفيرى بشنوى از مرغ حقمولوى 3 74 .