11 . اعراف ، 203 : * ( وَإذا لَمْ تَأْتِهِمْ بايَةٍ قالوا لَوْلَا اجْتَبَيْتَها قُلْ إنَّما أتَّبِعُ ما يوحى إلَىَّ من رَبّى هذا بَصائِرُ من رَبِّكُمْ وَهُدىً وَرَحْمَةٌ لِقَوْمٍ يُؤْمِنونَ . ) *
12 . رعد ، 38 : * ( وَما كانَ لِرَسولٍ أنْ يَأْتِىَ بايَةٍ إلَّابِإذْنِ الله
اباحيگرى - استخدام وسيله
يكى از اشكال اباحيگرى ، به نام تقدس هدف است . رجوع شود به ورقه هاى « سيرهء نبوى - مسجد جامع » شمارهء 9
اباحيگرى - عيّارى ، ملامتيگرى
راجع به فرق اباحيگرى ، عيّارى ، ملامتيگرى رجوع شود به ( تاريخ تصوف در اسلام ) ص 191 - 192 ( پاورقى ) و ساير منابع
اباحيگرى
رجوع شود به ورقه هاى « يادداشت مهدى موعود ، انتظار فرج » ، راجع به جرياناتى كه به نوعى منجر به اباحيگرى شده از قبيل : ارجاء ، جبريگرى ، تقيه ، محبت اولياء خصوصاً حضرت امير ، شفاعت ، انتظار فرج .
ايضاً رجوع شود به كتاب ( الضوء اللامع فى اعيان القرن التاسع ) ج 6 ، ص 174 تأليف شمس الدين محمد سخاوى ( به نقل مقدمهء ( شرح لاهيجى ) بر ( گلشن راز ) كه فضل الله استرآبادى از باطنيه و از مبتكرين عقيدهء حروفيه و از معتقدين به اتحاد ( با خدا ) به لباس درويشان درآمده و به تعطيل احكام و اباحهء محرمات دستور مىداد .
ايضاً برخى از متصوفه به بهانهء « وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتّى يَأْتِيَكَ الْيَقينُ » ترك فرايض و احياناً ترك تقوا مىكردهاند .
ايضاً اشعار عرفانى امثال حافظ براى بعضىها بهانهء اباحيگرى