ترجمه
تفسير :
أَنْ إِذا سَمِعْتُمْ ؛ « أن » مخفّف « أن » و معناى جملهء أنه إذا سمعتم است . « أن » و ما بعد آن در موضع رفع است ، هر گاه « نزل » به صيغهء مجهول خوانده شود و نزد كسانى كه آن را به صيغهء معلوم خواندهاند در محل نصب خواهد بود و منظور از آنچه نازل شده آيهاى است كه در مكّه بر منافقان نازل كرده و فرموده : وَ إِذا رَأَيْتَ الَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آياتِنا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتَّى يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ : « و چون گروهى را ديدى كه براى خورده گيرى و طعن زدن در آيات ما گفتگو مىكنند . از آنان دورى گزين تا در سخنى ديگر وارد شوند » ( انعام / 68 ) . و اين بدان سبب بود كه مشركان هنگامى كه دربارهء قرآن گفتگو مىكردند ، آن را به باد استهزا مىگرفتند از اين رو مسلمانان از مجالست با آنان نهى شده بودند ، يهود در مدينه همان عمل مشركان را انجام مىدادند ، و جمعى از منافقان كه در جلسات آنها مىنشستند از مجالست با يهود نهى شدند . و خطاب به آنان گفته شده است : إِنَّكُمْ إِذاً مِثْلُهُمْ ؛ هر گاه با ايشان مجالست كنيد شما نيز مانند آنان هستيد . ضمير در فَلا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ ؛ به كسانى بر مىگردد كه جمله يُكْفَرُ بِها وَ يُسْتَهْزَأُ بِها ؛ آنان را توصيف مىكند و گويى فرموده : با آنها كه منكر آيات ما هستند و آن را به باد استهزا مىگيرند ننشينيد . اين آيه دلالت دارد بر اين كه مجالست با كفار و مردم فاسق و بدعت گذار ، از هر كيشى كه باشند ، حرام است .