[ سوره الرعد ( 13 ) : آيات 30 تا 31 ]
كَذلِكَ أَرْسَلْناكَ فِي أُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِها أُمَمٌ لِتَتْلُوَا عَلَيْهِمُ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ وَ هُمْ يَكْفُرُونَ بِالرَّحْمنِ قُلْ هُوَ رَبِّي لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ إِلَيْهِ مَتابِ ( 30 ) وَ لَوْ أَنَّ قُرْآناً سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبالُ أَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْأَرْضُ أَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتى بَلْ لِلَّهِ الْأَمْرُ جَمِيعاً أَ فَلَمْ يَيْأَسِ الَّذِينَ آمَنُوا أَنْ لَوْ يَشاءُ اللَّهُ لَهَدَى النَّاسَ جَمِيعاً وَ لا يَزالُ الَّذِينَ كَفَرُوا تُصِيبُهُمْ بِما صَنَعُوا قارِعَةٌ أَوْ تَحُلُّ قَرِيباً مِنْ دارِهِمْ حَتَّى يَأْتِيَ وَعْدُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لا يُخْلِفُ الْمِيعادَ ( 31 )
ترجمه :
همچنين ترا در ميان امتى فرستاديم كه پيش از او امتهاى ديگرى بودهاند ، تا آنچه به تو وحى كردهايم بر ايشان تلاوت كنى . حال آنكه آنها به « رحمان » كفر مىورزند .
بگو : « رحمان » پروردگار من است كه جز او خدايى نيست . بر او توكل مىكنم و بازگشت من بسوى اوست . و اگر قرآنى باشد كه كوهها را به حركت در آورد يا زمين را قطعه قطعه كند يا مردگان را به سخن در آورد ، همين است . بلكه هر امرى بدست