[ سوره الرعد ( 13 ) : آيه 16 ]
قُلْ مَنْ رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ قُلِ اللَّهُ قُلْ أَ فَاتَّخَذْتُمْ مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ لا يَمْلِكُونَ لِأَنْفُسِهِمْ نَفْعاً وَ لا ضَرًّا قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمى وَ الْبَصِيرُ أَمْ هَلْ تَسْتَوِي الظُّلُماتُ وَ النُّورُ أَمْ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكاءَ خَلَقُوا كَخَلْقِهِ فَتَشابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْ قُلِ اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَ هُوَ الْواحِدُ الْقَهَّارُ ( 16 )
ترجمه :
بگو : كيست پروردگار آسمانها و زمين ؟ بگو : خداوند يكتا . بگو : آيا جز خداوند براى خود اوليايى گرفتيد كه براى خود مالك سود و زيانى نيستند ؟ ! بگو :
آيا كور و بينا مساويند يا اينكه آيا ظلمتها و روشنى مساويند يا اينكه براى خداوند شريكهايى قرار دادهاند كه مثل او خلق مىكنند و خلقتهاى آنها بر ايشان مشتبه شده است ؟ ! بگو : خداوند ، خالق هر چيزى است و او يگانه و قهار است .
تعداد آيات :
بنا بر عدد كوفيان يك آيه و بنا بر عدد اهل مدينه و بصره دو آيه و بنا بر عدد اهل شام سه آيه است . شاميان
« الْأَعْمى وَ الْبَصِيرُ »
را پايان آيهاى دانستهاند . اهل مدينه و بصره و شام
« الظُّلُماتُ وَ النُّورُ »
را پايان آيهاى به حساب آوردهاند .
قرائت :
كوفيان - بجز حفص - « ام هل تستوى الظلمات » را به ياء و ديگران به تاء خواندهاند .