سورهء نحل
چهل آيهء اول اين سوره ، مكى و بقيه - از
« وَ الَّذِينَ هاجَرُوا فِي اللَّهِ مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا لَنُبَوِّئَنَّهُمْ »
تا آخر سوره مدنى است . اين نظر ، از حسن و قتاده است .
ابن عباس ، عطا و شعبى گويند : تمام سوره ، مكى است ، بجز سه آيهء آخر آن -
وَ إِنْ عاقَبْتُمْ فَعاقِبُوا
تا آخر سوره - كه ميان مكه و مدينه ، هنگام بازگشت پيامبر از « احد » نازل شد .
بنا بر روايتى ديگر از ابن عباس ، قسمتى از اين سوره ، مكى و قسمتى مدنى است .
از آغاز تا
« وَ لَكُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ »
مكى و از
« لا تَشْتَرُوا بِعَهْدِ اللَّهِ ثَمَناً قَلِيلًا »
تا
« بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ »
مدنى است .
شمارهء آيات :
بدون هيچگونه اختلافى ، تعداد آيات 128 است .
فضيلت سوره :
ابى بن كعب ، از پيامبر گرامى روايت كرده است كه :
- هر كس ، اين سوره را بخواند ، خداوند نعمتهايى كه در دنيا به او داده ، با او حساب نخواهد كرد و اجر او به اندازهء كسى است كه : بميرد و وصيتى نيكو از خود بيادگار گذارد و اگر در همان روز يا شبى كه اين سوره را خوانده ، بميرد ، اجر او مانند كسى است كه با وصيت نيكو و پسنديده از دنيا رفته است .
محمد بن مسلم از امام باقر ( ع ) روايت كند كه :
- هر كس سورهء نحل را در هر ماه بخواند ، در دنيا زيان نبيند و هفتاد نوع بلا - كه آسانترين آنها جنون و جذام و پيسى است - از او دور خواهد شد و جاى او در بهشت عدن است ، كه در وسط بهشتهاى ديگر قرار دارد .
تفسير :
همانطورى كه سورهء حجر به تهديد كفار ، خاتمه يافت ، اين سوره نيز با تهديد ايشان آغاز مىشود :