قرائت :
يعنى : آيا بمرگ كه ناگزير ملاقاتش خواهم كرد ، مرا مىترسانى . ابن كثير ، نون « تبشرون » را به تشديد و كسره خواندهاست . وجه آن ، ادغام نون اول در نون دوم است . وجه فتحهء نون اين است كه مفعول آن حذف شده است . برخى بروايت از يعقوب « تبشرونى » خواندهاند . يقنط : ابو عمرو و كسايى اين كلمه را در هر كجا باشد بكسر نون و ديگران بفتح نون خواندهاند . اينها دو لغتند و تفاوتى از لحاظ معنى ندارند . لمنجوهم : اهل كوفه - بجز عاصم و يعقوب - بدون تشديد و ديگران به تشديد خواندهاند . به تشديد از باب تفعيل و بدون تشديد ، از باب افعال است و هر دو در قرآن كريم به كار رفته . مثل « وَ نَجَّيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا » ( انبياء 88 ) و « فَأَنْجاهُ اللَّهُ مِنَ النَّارِ » ( عنكبوت 24 ) قدرنا : ابو بكر از عاصم بدون تشديد ( همچنين در سورهء نمل ) و ديگران به تشديد خواندهاند . هر دو بر حسب لغت ، يك معنى دارند . هذلى گويد :