پرش به محتوای اصلی

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ۱۳ — صفحه 130

پدیدآورندگان:

ص۱۳۰
قومى كه به هلاكت رسنده هستند . ابن زبعرى گويد :
يا رسول المليك ان لسانى * راتق ما فتقت اذ انا بور
يعنى : اى رسول پادشاه ، زبان من اشتباه مرا اصلاح مىكند . هنگامى كه بهلاك برسم . انداد : امثال و كسانى كه با هم ضديت و رقابت دارند . شاعر گويد :
يهدى رءوس المترفين الانداد * الى امير المؤمنين الممتاد
يعنى : سرهاى مردم متنعمى كه با يكديگر رقيبند به امير المؤمنين ، اهدا مىشود .

اعراب :

جهنم : بدل از « دارَ الْبَوارِ » . يصلونها : در محل نصب و حال از « قومهم » يا « جهنم » يا هر دو . مثل « فَأَتَتْ بِهِ قَوْمَها تَحْمِلُهُ » ( مريم 27 )

مقصود :

در آيات پيش ، در بارهء سخن طيب ، سخن گفت : اكنون در بارهء پاداش و اجر آن مىفرمايد : يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ : خداوند مردم مؤمن را بخاطر اينكه بر قول خود ثابت و استوار مانده‌اند ، در كرامت و پاداش خود استوار مىدارد . منظور از « قول ثابت » همان كلمهء ايمان است كه بوسيلهء براهين محكم به اثبات رسيده است . برخى گويند : يعنى خداوند مؤمنين را به سبب كلمهء توحيد و حرمت آن در زندگى دنيا استوار و ثابتقدم مىسازد ، تا لغزش پيدا نكنند و از راه حق گمراه نشوند و همچنين آنها را استوار و ثابتقدم مىسازد ، تا از راه بهشت نيز در آخرت لغزش پيدا نكنند و گمراه نشوند . ابو مسلم گويد : يعنى آنها را در زندگى دنيا در زمين مستقر مىسازد و آنها را