بيان آيه 32 - 33
شرح لغات :
اطفاء : به معناى خاموش كردن نور آتش است ولى در خاموش كردن هر روشنايى و نورى استعمال گردد .
افواه : جمع فم به معناى دهان است ، و اصل « فم » فوه بوده كه چون هاء حذف شد بجاى « واو » ميم آمده چون ميم حرف صحيح و هم شكل واو بود .
اباء : به معناى امتناع و خوددارى است ، شاعر گفته :
« و ان أرادوا ظلمنا أبينا »
يعنى اگر بخواهند بما ستم كنند ما از آن جلوگيرى ميكنيم .
تفسير :
خداى سبحان در اين آيات بيان فرمايد كه اين كافران - يهود و نصارى - ميخواهند نور خدا خاموش كنند .
« يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ »
بيشتر مفسران گفتهاند منظور از نور خدا قرآن و اسلام است ، و از جبائى نقل شده كه نور خدا دلالت و برهان است . زيرا آن دو همانند نور وسيلهء راهنمايى هستند .
« بِأَفْواهِهِمْ »
بدهنهاشان ، و اينكه فرمود : بدهنهاشان به جهت آنكه خاموش كردن معمولا بوسيلهء فوت دهان انجام شود ، و اين تعبير براى بيان ناتوانى قدرت و شكستن شخصيت آنان تعبيرى شگفت آور است زيرا معمولا نورهاى ضعيف را با دهان خاموش كنند ، و فوت دهان در خاموش ساختن نورهاى قوى هيچگونه مؤثر نيست « 1 »
« وَ يَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ »
يعنى خدا مانع است جز آنكه امر قرآن و اسلام را
هامش
( 1 ) - غرض اين است كه اين بيچارگان ميخواهند نور خدا را با فوت دهان خاموش كنند ، مانند كسى كه بخواهد خورشيد را با فوت كردن دهان خاموش سازد .