چنانچه خداى تعالى آمرزش مشركان را از خود نفى كرده ( و گفته است : من مشركان را نميآمرزم ) ولى اين خبرى كه خداى تعالى در اينمورد داده است نفى قدرت از وى نميكند و چنان نيست كه خداوند قدرت مغفرت و آمرزش مشركان را ندارد . و برخى چون قتاده گفتهاند : معناى آيه اين است كه آنهايى كه غضب و خشم خدا بر ايشان واجب و محقق گشته است . و ديگرى گفته : آنان كه تهديدهاى خداوند دربارهشان صورت گرفته و حتم و واجب گرديده . « وَ لَوْ جاءَتْهُمْ كُلُّ آيَةٍ » و گرچه هر معجزه و آيتى كه بخواهند براى آنها بيايد . « حَتَّى يَرَوُا الْعَذابَ الْأَلِيمَ » تا عذاب دردناك را ببينند و ناچار به ايمان گردند ، و اين آيه خبر ميدهد كه در مورد اين دسته از كفار لطفى معلوم نبوده كه از روى اختيار ايمان بياورند .
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ۱۱ — صفحه 359
پدیدآورندگان: الشيخ الطبرسي
ص۳۵۹