تفسير :
خداى سبحان در اينجا سرگذشت آن افرادى را كه از قوم موسى عليه السلام ايمان آورده بيان مىكند و چنين فرمايد :
« فَما آمَنَ لِمُوسى »
پس از آن معجزات آشكارى را كه ظاهر نمود كسى او را در ادعاى نبوت و پيامبريش تصديق نكرد . . .
« إِلَّا ذُرِّيَّةٌ مِنْ قَوْمِهِ »
جز فرزندانى از قوم فرعون - چنانچه برخى گفتهاند : و فرزندانى از قوم موسى عليه السلام - چنانچه دستهء ديگر گويند .
و آن دسته كه قول اول را اختيار كرده و گفتهاند : « يعنى فرزندانى از قوم فرعون » در اينكه منظور كيانند اختلاف كردهاند گروهى چون ابن عباس گفتهاند : منظور آنهايى بودند كه مادرهاشان از بنى اسرائيل و پدرانشان از « قبطيان » و قوم فرعون بودهاند ، كه اينان از مادران و دائيهاى خود پيروى كرده و بموسى ايمان آوردند .
گروه ديگر گفتهاند : اينان افراد كمى بودند از قوم فرعون كه بموسى عليه السلام ايمان آوردند مانند همسر فرعون و مؤمن آل فرعون ، و كنيزكى ، و زن آرايشگر همسر فرعون . . . و اين قول را هم عطية از ابن عباس نقل كرده .
و قول ديگر آن است كه : آنان برخى از فرزندان قبطيان بودند كه پدرانشان بموسى ايمان نياوردند .
و دستهء دوم كه گفتهاند : منظور فرزندان قوم موسى عليه السلام است آنان نيز اختلاف كرده ، و برخى چون جبائى گفته : آنان گروهى از بنى اسرائيل بودند كه فرعون آنها را براى ياد گرفتن سحر و جادو استخدام كرده بود و از ياران خود گردانده بود ، و در جريان مبارزهء با موسى عليه السلام ايمان آوردند .
گروه ديگر گفتهاند : منظور همان بنى اسرائيل هستند كه بموسى ايمان آوردند ، و اينان ششصد هزار نفر بودند كه وقتى يعقوب پيغمبر بمصر آمد شمارهء آنها هفتاد و دو نفر بيشتر نبود و در اثر توالد و تناسل به ششصد هزار نفر رسيدند ، و علت اينكه خداوند با اين عدد بسيارى كه داشتند آنها را بعنوان « ذريّه » و فرزند ذكر فرموده و اندك