ما نوح را به سوى قومش فرستاديم و گفتيم كه قوم خود را قبل از كيفر دردناك بيم ده . ( 1 ) او به قوم خود گفت : اى مردم من براى شما بيمرسانى روشنگرم .
( 2 ) خدا را بپرستيد و از او پروا داشته باشيد و مرا فرمان بريد . ( 3 ) تا گناهانى را از شما بيامرزد و تا زمان معيّن به شما مهلت دهد چون وقتى اجل خداوند برسد اگر بدانيد ديگر تاءخير نمىپذيرد . ( 4 ) ( نوح ) گفت : پروردگارا ! من قوم خود را شب و روز دعوت كردم . ( 5 ) ولى دعوتم جز بر فرار آنها نيفزود . ( 6 ) و من هرچه دعوتشان كردم تا تو ايشان را بيامرزى انگشتها را در گوشهاى خود فرو بردند و جامه را به سر كشيدند و بر مخالفت خود اصرار ورزيدند و به خودخواهى خود افزودند . ( 7 ) اينبار ، با بانگ بلند دعوتشان كردم . ( 8 ) من آنان را ، هم پنهانى و هم علنى دعوت كردم . ( 9 ) به آنها گفتم : از خداى خود آمرزش را بخواهيد كه او بسيار آمرزنده است .
القرآن الكريم ( ترجمه قرآن با الهام از نظريات علامه طباطبائى ) ( فارسى ) — صفحة 930
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص٩٣٠