و چون مؤمنان را مىبينند مىگويند : ما ايمان آوردهايم و چون با شيطانهاى همكيش خود خلوت مىكنند مىگويند ما با شمائيم ، جز اين نيست كه ما ايشان را مسخره مىكنيم . ( 14 ) خدا هم ايشان را مسخره مىكند و آنها را وامىگذارد تا در سركشى خود ، كوردل باقى بمانند . ( 15 ) همينها هستند كه گمراهى را به هدايت خريدند و تجارتشان سود نكرد و هدايت نيافتند . ( 16 ) حكايت آنها چون سرگذشت كسى است كه آتشى را بيفروخت تا پيش پايش روشن شود همين كه اطرافش را روشن كرد خدا نورشان را بگرفت و در ظلمتهائى رهايشان كرد كه ديگر نبينند . ( 17 ) كر و لال و كورند و از گمراهى بازنگردند . ( 18 ) يا چون بارانى سخت كه از آسمان فروريزد و ظلمتها و رعد و برق همراه داشته باشد كه از نهيب آن بخاطر ترس از مرگ انگشتان خود را در گوشها فروبرند
القرآن الكريم ( ترجمه قرآن با الهام از نظريات علامه طباطبائى ) ( فارسى ) — صفحة 5
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص٥