( به ايشان گفته مىشود ) آيا چنين نبود كه وقتى آيات من ، بر شما تلاوت مىشد انكار مىكرديد و مردمى بدكار بوديد ؟ . ( 31 ) و چون گفته مىشد وعدهء خدا حق است و در قيامت شكّى نيست مىگفتيد : ما نمىفهميم قيامت چيست دربارهء آن احتمال مىدهيم و ما هرگز به آن يقين نداريم . ( 32 ) پس چون زشتى عملشان در قيامت آشكار شد عذابى كه آن را به مسخره مىگرفتند بر سرشان خواهد آمد . ( 33 ) و به آنها گفته مىشود امروز ما شما را فراموش مىكنيم همانطور كه شما ديدار امروزتان را فراموش كرديد و منزلگاهتان آتش است و هيچ ياورى نداريد . ( 34 ) اين سرنوشتتان به خاطر آن بود كه آيات خدا را مسخره كرديد و زندگى دنيا مغرورتان كرد . در نتيجهء امروز ، از آتش بيرون نشده و عذرشان پذيرفته نمىشود . ( 35 ) پس ستايش خدايى را كه پروردگار آسمانها و زمين و جهانيان است . ( 36 ) و در آسمانها و زمين بزرگى ، مخصوص اوست . همانا او عزيز و حكيم است . ( 37 )
القرآن الكريم ( ترجمه قرآن با الهام از نظريات علامه طباطبائى ) ( فارسى ) — صفحة 809
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص٨٠٩