تخطي إلى المحتوى الرئيسي

القرآن الكريم ( ترجمه قرآن با الهام از نظريات علامه طباطبائى ) ( فارسى ) — صفحة 462

مساهمون:

ص٤٦٢
داوود زبور داديم . ( 55 ) بگو آن الهه كه به غير خدا خدايانى مىپنداريد صدا بزنيد و از آنها حاجت بخواهيد ( خواهيد ديد ) كه آنها نه اختيارى دارند كه ضرر و زيان را از شما دفع كنند و نه آنكه بلائى از شما برگردانند . ( 56 ) كافرانى كه بتان را به خدائى مىخوانند خود در جستجوى راهى به سوى خداى خويشند هركس مقرب‌تر و نزديكتر است به رحمت او اميدوارتر و از عذاب او ترسان است بيقين كيفر خدايت درخور پرهيز است . ( 57 ) و هيچ قريه‌اى نيست مگر اينكه ما هلاك‌كنندهء آن ، قبل از قيامت و يا عذاب‌كنندهء آنيم به عذابى شديد و اين سرنوشتى است حتمى كه در لوح محفوظ نوشته شده است . ( 58 ) و اگر آيات پيشنهادى كفّار قريش را ، نفرستاديم چيزى مانع ما نشد جز اين‌كه در امّتهاى گذشته فرستاديم تكذيبش كردند ( همچنان كه ) به قوم ثمود ناقه را كه آيتى بيناكننده بود داديم ، پس به آن ظلم كردند و ما معجزات را براى ترساندن مىفرستيم . ( 59 ) و به ياد آر وقتى را كه به تو گفتيم پروردگارت احاطه به مردم دارد