بدرستى كه انسان ، بسيار ستمپيشه و ناسپاس است . ( 34 ) به ياد آر زمانى را كه ابراهيم گفت :
پروردگارا ! اين شهر ( مكه ) را سرزمين امن گردان و من و فرزندانم را از اينكه بتان را عبادت كنيم بر كنار دار . ( 35 ) پروردگارا ! اينان ( بتپرستان ) بسيارى از مردم را گمراه كردهاند پس هركس كه از من پيروى كند از من است و هركس از من سرپيچى كند تو آمرزگار و مهربانى .
( 36 ) پروردگارا ! من بعضى از ذرّيهء خويش را در سرزمينى غير قابل كشت نزد خانه و حرمت گذاشتم . تا نماز را برپا دارند پس دلهاى مردمى از بندگانت را چنان كن كه به سوى آنان ميل كنند و از ميوهها روزيشان ده .
شايد سپاس تو را گويند . ( 37 ) پروردگارا هرچه را نهان و يا آشكار كنيم تو مىدانى و در زمين و آسمان چيزى از خدا پنهان نيست .
( 38 ) ستايش خدايى را كه باوجود سالخوردگى و پيرى ، به من اسماعيل
القرآن الكريم ( ترجمه قرآن با الهام از نظريات علامه طباطبائى ) ( فارسى ) — صفحة 417
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص٤١٧