آنهايى كه كافر شدند بطور حتم خواهند گفت : اين قرآن سحرى است آشكار ( 7 ) و ما اگر عذاب آنها را تا مدّتى اندك به تاءخير اندازيم حتما خواهند گفت : سبب جلوگيرى از كيفر چيست ؟ آگاه باشيد كه روزى كه قرار است بيايد خواهد آمد و از ايشان بازگشتى نيست و همان عذابى كه آن را مسخره مىكردند ايشان را در بر خواهد گرفت ( 8 ) و اگر از جانب خود رحمتى به او بچشانيم سپس از او بگيريم به نااميدى و ناسپاسى شديدى گرفتار خواهد شد ( 9 ) و اگر بعد از رنجى كه به او رسيده نعمتى به او بچشانيم مىگويد دردهاى بدى از من دور شد به يقين او شادمان و فخرفروش است ( 10 ) مگر آنها ( كه در سايه ايمان راستين ) بردبارى ورزيدند و كار نيكو انجام دادند براى آنها آمرزش و اجر بزرگى است ( 11 ) شايد ( علّت ايمان نياوردن كفّار اين باشد كه ) تو پارهاى از آيات را كه به تو وحى شده به ايشان نرساندهاى و ترسيدهاى كه بگويند : چرا گنجى بر او نازل نشده ؟
و يا چرا فرشتهاى از طرف خدا با او نيامده ؟ تو فقط بيمدهنده هستى و خداوند نگهبان
القرآن الكريم ( ترجمه قرآن با الهام از نظريات علامه طباطبائى ) ( فارسى ) — صفحة 355
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص٣٥٥