او فضل بىمنتها به حصول مىرسد . پس عقد كرد از براى او به عهد و خلافت كه پس از وى وليعهدش باشد . » « 1 »
( 1 ) اين كلمات ، ستايش صفات شريفى است كه امام رضا عليه السّلام را بر بقيهء علويان و خاندان عباسى ممتاز كرده است . اين صفات به شرح زير است :
1 . فضايل درخشان و دانش آشكار .
2 . ترك آنچه خداى متعال منع كرده است .
3 . او هرگز كسى را گمراه نكرد زيرا خود منبع خوبى و رحمت براى بشر بود .
4 . تارك دنيا بود .
5 . مسلمانان متفقا با او موافق بودند .
مأمون فهميد كه امام اين فضايل عالى را دارد و به همين جهت اصرار داشت بر تعيين امام بر جانشينى خودش ، درست همان طورى كه در جملات بالا گفته است .
( 2 )
3 . ابراهيم بن عباس صولى
ابراهيم بن عباس صولى ، نويسندهء دقيق و شاعر معروف ، گفته است : من هرگز نديده يا نشنيدهام كه كسى پرهيزكارتر از ابو الحسن الرضا ( ع ) باشد . باور نكن از آن كسى كه ادعا بكند كه كسى را در فضل مانند او ديده است . « 2 »
امام نمونهء شايستگى و قريحه بود . هيچ كس مانند او در آن زمان نبود زيرا آن حضرت از جمله ستونهاى انديشه و تقوا در جهان اسلام بود .
هامش
( 1 ) كشف الغمّه ، ج 3 ، ص 125 .
( 2 ) همان مأخذ .