البته بدون قصد و آگاهى بوده و آن مرد به دويدن خود ادامه مىدهد و اموال آن مردم را نجات مىبخشد . وقتى پيش خانوادهاش برمىگردد از او مىپرسند : چه كردى تو ؟ پاسخ مىدهد : مهاجمان گريختند و مردم اكنون صحيح و سالم هستند . از او مىپرسند : آيا مىدانى كه فلانى چنين و چنان شد و به چاه افتاد و مرد ؟ پاسخ مىدهد : به خدا من او را هل دادم . آنها مىپرسند : چگونه ؟
مىگويد : من خارج شدم و مىدويدم با سلاحم در شب تاريك در حالى كه مىترسيدم نتوانم براى مردمى كه از من كمك خواستهاند كارى انجام دهم .
بنابراين با عجله به شخصى كه كنار چاه ايستاده بود تا آب بنوشد برخورد كردم بدون هيچ قصدى ، و او به داخل چاه افتاد و مرد . بنابراين چه كسى بايد خونبهاى او را بپردازد ؟
( 1 ) امام رضا عليه السلام در پاسخ فرمود : خونبهاى او را بايد مردمى بپردازند كه آن مرد را به كمك طلبيدند و او به آنها كمك كرد و اموالشان را نجات داد و همچنين زنان و بچههايشان را . اگر آنها به او مزدى براى كمكش پرداخته بودند پس او و فاميلش بايد خونبهاى آن مرد را جداى از آنها بپردازند . دليلش هم اين است كه پيرزنى آمد به نزد سليمان بن داوود و از او خواست كه وى را بر ضدّ باد كمك كند ، گفت : اى پيامبر خدا ، در حالى كه من روى بام خانهام خوابيده بودم باد مرا به پايين انداخت و دستم شكست . بنابراين سليمان بن داوود باد را احضار كرد و از او پرسيد : چه چيز باعث شد كه اين كار را نسبت به اين زن انجام دادى ؟ باد پاسخ داد : اى پيامبر خدا ، تو راست مىگويى . خداى عزّ و جل مرا فرستاد كه كشتى فرزندان فلان و فلان را از غرق شدن نجات دهم ، پس طبق دستور خداى عزّ و جل من بسرعت به راه افتادم ، پس بر اين زن گذشتم در حالى كه روى بام خوابيده بود و من سهوا او را لغزاندم و هيچ گونه قصد بدى نسبت به او نداشتم ، لذا او افتاد و دستش شكست . سليمان گفت :
خدايا ، چگونه من عليه باد قضاوت كنم ؟ به او وحى شد : اى سليمان ، فتوا بده
حياة الامام علي بن موسى الرضا ( ع ) ( پژوهشى دقيق در زندگانى امام رضا ع ) ( فارسي ) — صفحة 566
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص٥٦٦