( 1 )
45 . خمس بايد به امام داده شود
محمد بن زيد طبرى روايت كرده است : مردى از تجّار فارس به يكى از موالى ابى الحسن رضا عليه السلام نوشت و از او خواسته بود اذن در خمس را .
پس او در جواب بعد از « بسم اللّه » نوشت : « خدا بسيار بخشنده و كريم است و براى عمل ، ثواب را ضمانت كرده است . مالى حلال نيست مگر از طريقى كه خدا حلال كرده است . همانا خمس كمك بر دين ما و بر عيال ما و بر پيروان ماست و آنچه ما خرج مىكنيم و آنچه آبرويمان را با آن حفظ مىكنيم در برابر قدرتى كه از آن بيم داريم . بنابراين دست ما را از خمس قطع نكنيد و تا آنجا كه ممكن است خودتان را از دعاى ما محروم مگردانيد . همانا دادن خمس مفتاحى است براى روزى شما و غفران گناهانتان و ذخيرهاى است براى خودتان در روز فقر و تنگدستى . مسلمان نيست كسى كه با زبان جواب بدهد و با قلب مخالفت كند . و السلام . » « 1 »
( 2 )
46 . پرداخت خمس به امام
محمد بن زيد روايت كرده است كه گروهى از خراسان به نزد ابى الحسن على بن موسى الرضا عليه السلام آمدند و از او درخواست كردند كه خمس را به آنها ببخشد . پس فرمود : من آن را به احدى نمىبخشم . شما اخلاص و محبت خودتان را با زبان نشان مىدهيد در حالى كه ما را از حقى كه خدا برايمان تعيين كرده است كه همانا خمس باشد ، محروم مىكنيد . ما احدى از
هامش
( 1 ) وسائل ، ج 6 ، ص 375 .