قيامت . « 1 »
62 . قول خداى متعال :
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ إِلى رَبِّها ناظِرَةٌ
« 2 » .
( 1 ) امام رضا عليه السلام در تفسير اين دو آيه فرمود : معنى آن اين است كه صورتهاى آنها مىدرخشد و منتظر پاداش از جانب پروردگار خود هستند . « 3 »
63 . قول خداى متعال :
وَ سَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيلًا
. « 4 »
( 2 ) احمد بن محمد از امام رضا عليه السلام سؤال كرد از تسبيح در آيه ، فرمود : نماز شب است . « 5 »
64 . قول خداى متعال :
وَ جاءَ رَبُّكَ وَ الْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا
« 6 » .
( 3 ) على بن فضّال از امام رضا عليه السلام پرسيد از تفسير اين آيه ، پس حضرت فرمود : خداى سبحان به صفت آمدن و رفتن وصف نمىشود چون او برتر از انتقال است . منظور آيه از آمدن خدا ، آمدن امر خداست . « 7 »
65 . قول خداى متعال :
فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ
« 8 » .
( 4 ) امام عليه السلام در حديث بعدى به اين آيه استشهاد كرد :
جعفر بن خلّاد گفت : وقتى ابو الحسن الرضا عليه السلام غذا مىخورد دستور مىداد كاسهء بزرگى كنار سفرهاش مىگذاشتند ، و نخست از بهترين طعامى كه برايش آورده بودند بر مىداشت و در آن ظرف مىريخت ، بعد دستور مىداد كه آن را به فقير بدهند و سپس اين آيه را مىخواند :
فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ
، سپس مىفرمود : خداى عزّ و جل مىدانست كه همهء مردم قادر به آزاد
هامش
( 1 ) الخرائج و الجرائح .
( 2 ) قيامت / 22 و 23 .
( 3 ) الميزان ، ج 20 ، ص 116 .
( 4 ) دهر / 26 .
( 5 ) مجمع البيان .
( 6 ) فجر / 22 .
( 7 ) الميزان ، ج 20 ، ص 287 .
( 8 ) بلد / 11 .