و هر گاه متمكن از سجود بر موضع ديگر بوده باشد ، خالى از اين نيست يا آن اشتباه در موضع محصور است يا غير محصور ، اما در موضع محصور مثل اين كه يك موضعى از اطاق نجس شده باشد و متمكن از نماز در اطاق ديگر بوده باشد ، يا يك اطاق از ميان پنج اطاق نجس بوده باشد و اطاق نجس مشتبه شده باشد به غير آن ، پس در أمثال اين دو صورت سجده در آن موضع جايز نيست ، پس لازم است كه اتيان به نماز در موضع ديگر نموده باشد . و اما هر گاه موضع غير محصور بوده باشد ، ظاهر اين است كه اجتناب واجب نبوده باشد و مراد به محصور در اين مقام آن است كه اجتناب از سجود در آن مشقتى نبوده باشد ، پس مراد به غير محصور در اين مقام به مقتضاى مقابله آن است كه در اجتناب از آن صعوبتى بوده باشد ، و معيار در تحقق مشقت و عدم آن حال أغلب ناس است .
فصل هشتم ( در اذان و اقامه است )
و در اين چند مبحث است :
مبحث اول ( در فضيلت آنها است )
بدان كه أخبار از ائمه أطهار صلوات اللَّه الملك الغفار در فضيلت أذان و اقامه بسيار است ، در اين مقام اقتصار مىشود به ذكر قليلى از آن ، نظر به اين كه اطلاع بر آن موجب رغبت انسان و باعث تنبه أمثال ما غافلان است .