قال : طعن دهم :
آنكه روايت كنند :
إن عائشة شوقت جارية ( 1 ) ، وقالت : لعلّنا نصيد بها بعض فتيان قريش ( 2 ) .
يعنى عايشه يك دختر خانه پرور خود را بياراست وگفت : بعض جوانان قريش را به سبب اين دخترِ آراسته وپيراسته ، شكار مىكنم وأو را مشغوف محبت اين دخترك مىسازم كه بي اختيار خواهان نكاح أو شود ودر دام انقياد من در آيد .
جواب اين طعن آن است كه :
هامش
1 . وزاد في المصنف لابن أبي شيبة : ( وطافت بها ) ، وحذفها في التحفة وحرّف ( شوّقت ) ب : ( شرّفت ) .
2 . انظر : المصنف 3 / 461 و 5 / 281 ، النهاية لابن الأثير 2 / 509 ، لسان العرب 9 / 185 ، تاج العروس 12 / 314 . . وغيرها .