مىشدند ، پس به آنها مىنمود كه فرض صلات چهار ركعت است ، اگر دو مىگزارد شايد كه همين دو ركعت ، شريعت خيال مىكردند ، ونمىدانستند كه آن به سبب سفر است .
وبعضي گفتهاند كه : شايد مذهب عثمان آن بود كه اگر مسافر در مقام امن باشد ، قصر نكند وقصر مقيدّ به حال خوف است . ( 1 ) انتهى .
ردّ جواب أول در كلام عبد الرحمن گذشت ، ودر كلام نواوى ( 2 ) نيز خواهد آمد .
وعجب است از عبد الحق كه با اين همه تبحّر چنين جواب واهى [ را ] كه خود علماى محققين [ هم مذهب ] أو مردود ساختهاند وبطلان آن به نهايت واضح وظاهر است ، أقرب وجوه دانسته .
إعلام اعراب به اينكه شريعت چهار ركعت است ، منحصر در اتمام صلات قصر ومخالفت وتغيير شريعت نبود ، ممكن بود كه خود قصر
هامش
1 . [ الف ] ذكر حجّة الوداع . ( 12 ) . [ أشعة اللمعات 1 / 566 ، باب صلاة المسافر ] .
2 . مؤلف ( رحمه الله ) هميشه از أو تعبير به ( نووى ) مىفرمود ، ولى در چند مورد با عبارت ( نواوى ) از أو ياد نموده ، هر دو تعبير صحيح ومنسوب به ( نوى ) از توابع شام مىباشد . مراجعه شود به : تاج العروس 20 / 768 ، الاعلام زركلى 8 / 150 ، مقدمه روضة الطالبيين 1 / 85 .