أصحاب بودند - داشت ، پس هرگاه تمسك به اين نهى به اين مثابه شنيع باشد ، خود اين نهى هم نهايت قبيح خواهد بود .
ونيز از افاده اش ظاهر است كه سنت عمريه - يعنى نهى أو از متعة الحجّ - مخالف ومضادّ سنت نبويه [ ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ] بوده كه مقابله در بين السنّتين نموده ، تعيّن سنت نبويه [ ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ] به اتباع ظاهر فرموده .
بالجملة ; هرگاه شناعت وفظاعت نهى عمرى ومضادّت ومخالفت آن با سنت نبويه [ ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ] حسب افاده حضرت ابن عمر ظاهر گشت ، مطلوب أهل حق بر زبان دُرر بيان حضرت ابن عمر ثابت گرديد ، وواضح شد كه تأويل نووى وابن كثير وامثالشان به حمل اين نهى بر اولويت وفرار از تحريم ، أصلا فايده به ايشان نمىرساند ، وگلوى امامشان از طعن وتشنيع نمىرهاند . ‹ 1488 ›
وچنانچه بطلان حمل نهى عمرى بر اولويت وتنزيه باطل وفاسد وغير وجيه است ، همچنين حمل نهى عثمانى هم كه فرع نهى عمرى وتابع آن است بر اين محمل نهايت شنيع وكريه است ; چه :
أولا : تابع بودن عثمان در نهى تمتّع عمر بن الخطاب را - حسب افاده علامه عسقلانى در “ فتح الباري “ - سابقاً گذشته ( 1 ) ، پس بايد نهى عمرى
و
هامش
1 . از فتح الباري 3 / 344 گذشت .