أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ بلكه حسد مىبرند بر مردمان يعنى قبائل عرب عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ بر آنچه خدا بديشان داده است مِنْ فَضْلِهِ از فضل خود كه آن بعث حضرت رسالتپناه ص از ايشانست و نه از بنى اسرائيل بلكه از بنى اسماعيلست يا مردم عرب حسد بر محمد ص مىبردند كه پايه چنين عالى از يتيم ابو طالب باشد ؟ بايستى كه جبرئيل ع بر ما فرود آمدى اما مصرع
فَقَدْ آتَيْنا پس به درستى كه ما عطا كرديم آلَ إِبْراهِيمَ اولاد ابراهيم را كه موسى ع و داود ع و عيسىاند ع الْكِتابَ يعنى توريت و انجيل و زبور وَ الْحِكْمَةَ و علم حلال و حرام وَ آتَيْناهُمْ و داديم ايشان را باجود نبوت مُلْكاً عَظِيماً پادشاهى بزرگ چنانچه يوسف و داود و سليمان ع داشتند و گويند ملك عظيم كثرت ازواجست چنانچه به صحت رسيده كه داود ع صد زن داشته و سليمان ع هزار و درين سخن تعريض يهودست كه اگر حسد شما بر محمد ص بهواسطه كثرت ازواجست پس داود و سليمان ع بحسد سزاوارتراند و در تيسير آورده كه مراد از آل ابراهيم محمدست و از كتاب قرآن و از حكمت شرائع و از ملك عظيم دوام شريعت تا قيامت يا تأييد به ملائكه فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِهِ پس از يهود كسى بود كه ايمان آورد بحديث آل ابراهيم ع يا محمد وَ مِنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْهُ و از ايشان كسى هست كه اعراض كند از خبر انبياء در باب نساء و تصديق نكرد آن را يا روى از متابعت پيغمبران بگردانيد وَ كَفى بِجَهَنَّمَ و بسنده است دوزخ سَعِيراً آتشى افروخته براى عذاب كافران إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا به درستى آنكسانى كه حق را بپوشيدند و نگرويدند بِآياتِنا بدلائل وحدت يا آيات قرآن يا معجزات پيغمبر ص سَوْفَ نُصْلِيهِمْ ناراً زود باشد كه درآريم ايشان را در آتشى و چه آتشى كُلَّما نَضِجَتْ هرگاه پخته شود يا بسوزد جُلُودُهُمْ پوستهاى ايشان به آتش بَدَّلْناهُمْ بدل كنيم براى ايشان جُلُوداً غَيْرَها پوستهاى غير آنكه پخته و سوخته شده و اين تبديل در هر ساعتى صد بار باشد و از حسن بصرى رح منقولست كه در شباروزى هفتاد هزار بار تبديل جلود يابد و تبديل جلود بر سبيل تحقيق آنست كه احتراق از آن ببرند و به حال اوّل بازآرند پس اين تبديل صفت نه تبديل عين و تجديد اين حالت به جهت تعذيب و احساس عذابست يعنى هر زمان پوست ايشان را تازه مىسازند لِيَذُوقُوا الْعَذابَ تا بچشند عذاب را و آن چشيدن دايم باشد إِنَّ اللَّهَ كانَ عَزِيزاً به درستى كه خدا هست غالب كه كسى او را از تعذيب كفار منع نتواند كرد حَكِيماً دانا به عقوبت دوزخيان بر وفق حكمت .