كان - أعلى الله درجته - ملازما للتصنيف ، وترويج شعائر الدين ، وذبّ شبهات المخالفين ليلاً ونهاراً ، كثير العبادة ، حسن الخلق ، منقطعاً من الخلق . ( 1 )
خداى تعالى مقامش را عالى گرداند ، پيوسته مشغول تأليف و ترويج شعائر دينى و دفع شبهات مخالفين بود ، بسيار اهل عبادت ، خوش اخلاق و از مردمان كنار كشيده بود .
و برخى از او چنين ياد كردهاند :
از آيات بزرگ الهى ، از اعلام شيعه ، فقيهى بارع ، ( 2 ) متكلمى نامى و صاحب تأليفات زيادى بوده . ( 3 )
معروف به ( مفتى ) از اكابر علماى اماميه هند است كه بسيار متتبع ، محقق ، مدقق ، جامع معقول و منقول ، متكلم جدلى حسن المناظره بود ، و در ردّ مخالفين مذهب اهتمام تمام داشت . ( 4 )
او از دانشمندان بزرگ ديار هندوستان به شمار مىرفت . ( 5 )
صاحب " تذكرة العلماء " به تقريب ذكر اعاظم تلامذه جناب غفران مآب مولوى سيد دلدار على طاب ثراه به ذكر شريف آن علامه پرداخته و گفته :
هامش
1 . كشف الحجب والاستار : 83 .
2 . بارع : سرآمد ، منتهى الارب : 72 در لغت ( برع ) مىنويسد : تمام شد در فضل و درگذشت از اصحاب در دانش و مانند آن .
3 . عبقات الأنوار ، ثقلين 6 / 1214 ( چاپ اصفهان ) .
4 . ريحانة الادب 5 / 356 .
5 . مجله ارمغان / دوره 27 / شماره 8 / صفحه 354 ، مقاله مدرسى .