حديث " بخارى " ثابت است همين قدر است كه متروكه آن حضرت آنچه در مدينه بود عمر به حضرت على ( عليه السلام ) و عباس داده بود ، و خيبر و فدك را نداد . ( 1 )
68 . ادعاى اجماع فريقين بر استيذان امام مجتبى ( عليه السلام ) از عايشه
دهلوى گويد : به اجماع شيعه و سنى ثابت است كه : چون حضرت امام حسن ( عليه السلام ) را وفات نزديك شد از ام المؤمنين عايشه صديقه استيذان طلبيد كه مرا هم موضعى در جوار جد خود بدهد . ( 2 )
مؤلف ( رحمه الله ) مىفرمايد : استيذان حضرت امام حسن ( عليه السلام ) از عايشه به روايات شيعه ثابت نشده ، و ادعاى اجماع شيعه و سنى بر اين معنا كذب محض و بهتان
صرف است . ( 3 )
69 . افترا بر شيعه به طعن تراشى
دهلوى گويد : در اينجا فايده عظيمه بايد دانست كه شيعه در اول باب مطاعن ابو بكر ، منع ميراث مىنوشتند و مىگفتند ، چون عدم توريث پيغمبر ثابت شد ، از اين دعوى انتقال نموده ، و دعوى ديگر تراشيدند و طعن ديگر برآوردند كه اين طعن سيزدهم است . ( 4 )
هامش
1 . صحيح بخارى 4 / 42 .
براى اطلاع بيشتر مراجعه شود به تشييد المطاعن 2 / 357 - 358 .
2 . تحفه اثنا عشريه : 277 ( طعن دوازدهم ابو بكر ) .
3 . براى اطلاع بيشتر مراجعه شود به تشييد المطاعن 2 / 380 - 381 .
4 . تحفه اثنا عشريه : 277 ( طعن دوازدهم ابو بكر ) .