مقدمه
الحمد لله رب العالمين وصلى الله على محمد وآله الطاهرين وصحبه المنتجبين
ولعنة الله على أعدائهم إلى يوم الدين .
يكى ديگر از مسائلي كه تفاوت رفتار شيعيان با أهل تسنن در آن بسيار
بارز است ، مسأله سجود در نماز است . شيعيان ملتزم هستند كه جز بر
زمين ( أعم از خاك ، سنگ وسنگريزه و . . . ) يا روئيدنىهايى از زمين كه
خورده يا پوشيده نمى شود ، سجده نكنند ( 1 ) وحتى در مواردى كه دسترسى
به زمين پاك ندارند ، مقدارى خاك قالب گيرى شده يا چيز ديگرى كه
سجده بر آن صحيح است را با خود حمل مى كنند تا بتوانند بر آن سجده
كنند .
كساني كه داراى آگاهىهاى كافى ودرست فقهى هستند ، مى دانند اين
روشى است كه بسيارى از أدله مشخصا آن را بيان مى كند وعملي است كه
كثيرى از صحابه وتابعين به آن ملتزم بوده اند وحداقل اين روش مستحب
ونيز مطابق احتياط در دين است .
Footnote
1 . برخى از فقها سجده بر كاغذ را نيز صحيح دانسته اند ، هر چند مادة ء آن از چوب نباشد ومثلا از
ابريشم گرفته شده باشد .