لم ندفع ان يكون للحيوان اصوات عند معاناة ما تقتضيه له الحيوة من طلب الغذاء و عند الالم و عند المقاربة و طلب السفاد و دعاء اولادها و ما اشبه ذلك فهذا هو الذي علمه الله تعالى سليمان رسوله . ما اين را انكار نمىكنيم كه پرندگان و مرغان در حوائج و ضروريات زندگى از قبيل تلاش غذا ، احساس درد ، نزاع و جنگ با هم ، جفتگيرى ، خواندن بچگان و امثال آن صداهائى درمىدهند و همين را خدا به سليمان تعليم داده بود يعنى او از اين صداها پى به مقاصد و خواهشهاى آنها مىبرد . مثال ( 7 ) در قرآن مجيد است : « يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ ، وَ خَلَقَ مِنْها زَوْجَها » ( نساء ) . عامه مفسرين در تفسير اين آيه مىنويسند كه خدا حضرت آدم را آفريد ، سپس حوا را از او بوجود آورد ولى بدينسان كه دندهء چپ آدم را درآورد و از آن حوا را خلق كرد . ليكن ابو مسلم اصفهانى آيه را اينطور معنى كرده ميگويد معنى « منها » « من جنسها » است يعنى حوا را از جنس آدم خلق نمود نه اينكه از دندهء چپ خلق كرده باشد . امام رازى هم با ابو مسلم هم آهنگ است . غرض در تمامى اين موارد محققين بر آنند كه مفسرين چون آيات را غلط معنى كردهاند لذا اعتراضات وارد ميشوند .
تاريخ علم كلام ( به همراه تاريخ علم كلام جديد ) — صفحه تاريخ علم كلام 140
پدیدآورندگان: سيد محمد تقى فخر داعى گيلانى
صتاريخ علم كلام ۱۴۰
يك اعتراض عمدهء ملاحده اين بود كه اسلام راجع بواقعات بعد الموت گزارشهائى كه داده يا بياناتى كه نموده تمام آن هوسپرستى طفلانه است ، مثل نهرهائى از شهد و شير ، مه طلعتانى از حورى و غلمان انواع و اقسام فواكه و ميوهجات ، كاخهاى مجلل جواهرنگار و نظاير آن .
عالم آخرت كه عالمى است سراپا قدس اگر در آنجا هم همين خواهشهاى نفسانى و هوسرانيهاى دنيوى باشد بر اين دنياى دنى و مادى چه مزيت و رجحانى خواهد داشت ، و آنگهى بسيارى از گفتههاست كه داخل در ممتنعات و محالات مىباشد از قبيل شهادت دادن دست و پا ، عبور از پل صراط ، وزن كردن اعمال ، مخلّد بودن در دوزخ و غيره و غيره .