تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ ايران ( فارسى ) — صفحة 22

مساهمون:

ص٢٢
منظره‌اى از شكار ايران ( تصوير روى يك ظرف گلى در موزهء هرميتاج )

فصل دوم صحارى ، رودخانه‌ها ، نباتات ، حيوانات و معدنيات ايران

لوت - بيابانى است كه بطور شگفت‌انگيزى خشك و بيحاصل است ، در آن‌جا نه ميوه يافت مىشود نه درخت ، آبى هم كه وجود دارد تلخ و بد است و از اينرو شما ناگزيريد كه غذا و آب را با خود ببريد ، چهارپايان وقتى كه عطش بر آنها غلبه كرد بخواهند يا نه مجبورند همين آب تلخ را بخورند . ماركوپولو . قسمت ديگر آسياى شمالى از درياى خزر شروع مىشود كه خليجى است كوچك كه از اقيانوس تا بجنوب كشيده شده است . استرابو ، كتاب 11 فصل 6 .

لوت يا صحراى ايران

از خصائص مهمهء ايران كه قهرا بر اخلاق و مذهب و زندگانى مردم و همچنين بر كيفيّت حكومت آن تأثير كلى داشته صحراى كبير آن است . در خصوص اينكه آيا اين صحراى وسيع چول اسم عامى دارد يا نه مباحثات زياد شده است و نتيجه چنين به نظر ميآيد كه در جنوب ايران لفظ لوت اطلاق بر تمام صحرا مىشود و آن شامل قطعات نمكزارى نيز هست كه آنها را كوير مينامند ليكن در طرف شمال آبهاى بالنسبه زيادى وارد صحرا ميگردد و بنابراين نمكزارهاى آنجا زياد و وسيع‌تر است و به اين ملاحظه مطلق آن صحرا را كوير ميخوانند .