قسمتى از منظرهء شكار ايرانى ( تصوير روى يك ظرف گلى در موزهء هرميتاج )
فصل نهم كيش ماديها و پارسيها
آنها ( پارسيها ) رسم دارند كه بر مرتفعترين كوهها بالا رفته در آنجا براى زؤس رئيس ارباب انواع قربانى ميكنند . اين نام يعنى نام زؤس را آنها به تمام فضا و دائره سماوى اطلاق ميكنند . علاوه بر اين براى خورشيد ، ماه ، زمين ، آتش ، آب ، باد هدايا تقديم مينمودند ، در ابتدا فقط براى همينها قربانى ميكردند . ( هرودوت . 1 ، 131 )
اى اهورا ، مسئلت ميكنم كه مرا از حقيقت اين آگاهسازى كه پيش از روز قيامت مردمان بپاداش عمل خود ميرسند ؟ « سرود زردشت »
اشتراك مذهبى طوايف آريانى ايران و هندوستان
در فصل سابق بپرستش آريان نسبت بقواى طبيعت اشاره كرديم در اين فصل « 1 » بايد همان موضوع را شرح و توضيح دهيم . اين پرستش طبيعت چنان كه هرودوت گفته است و ما عين آن را در بالا مذكور داشتيم در نزد اقوام آريانى معمول بوده ليكن ايرانيها در
هامش
( 1 ) - من در مسائل و مندرجات اين فصل يعنى فصل حاضر بكتاب زردشت پيغمبر باستان ايران تأليف پرفسور ويليام جكسون مراجعه كردم ، مستر ادوارد در موضوع خداى ايران مقالهء محققانهاى كه براى درج در دائرة المعارف مذهب و اخلاق هستينگس نوشته بود نمونهاش را براى من فرستاد ، در اثناى تجديد نظر بكتاب آئين قديم زردشت تأليف ژ . ح . مولتون كه در مسائل گوناگون و مشكل مدققانه و نيز منصفانه اظهارنظر نموده مراجعه كردهايم « مؤلف » .