ناچار از دنبالگيرى بانجام كارى باشد مثل وظائف دينى و يا اعمال تجربى و گر نه بگمانهاى فاسد بخصوص در روابط با اشخاص و خوب و
بد مردم به گمان هم نبايد اعتنا شود مثل بدگمانى و سوء ظنّ بمردم .
در تفسير صفى گفته است :
چون گمان از نفس نابينا بود
هم يقين از عقل كار افزا بود
عقل برهان آورد انديشه جنگ
او بود واسع مجال اين سينه تنگ