بر كنار بود ،
12 خدا به او گفت : چه جلوگيرت شد كه بهنگام فرمان من نگونى نكردى گفت : من از او به باشم كه مرا از آتش آفريدى و او را از گل
13 گفت : پس از اين پايه و جايگاه فرود باش كه تو را نرسد به آن پايگاه باشى و گردنفرازى كنى پس برون شو كه تو از خوار شدگانى
14 ديو گفت : مرا روزگار ده تا به آن روز كه آدميان ز گور برانگيخته شوند
15 خدا گفت : تو ز وا پس ماندگانى .
16 او گفت : پس بجاى آنكه گمراهم كردى راه راست تو بر آدميان بگيرم و آنگاه
17 ز پيش و پس وز راست و چپ بايشان نزديك شوم تا بيشترشان ناسپاس بيابى .
18 خداوند گفت : خوار وز پيش رانده از آن برون شو كه همانا هر كه پيرو تو شد دوزخ را ز همگى شما سرشار كنم .
سخن مفسّرين : « فِيها مَعايِشَ » 10 مجمع : همه ى قاريها « معايش » با ياء خواندهاند ، بجز نافع كه « معائش » ممدود و با همزه خوانده است .
تفسير حسينى : در پاورقى اين آيه اين شعر را بنام جلالى نوشته است :
چراغ زندگى با كوشش افروز
مگو تا از خدا بر من چه آيد
خدا را با من و تو دشمنى نيست
بد از پيش خدا هرگز نيايد
بدست خويشتن هر نيك و بدبين
خدا يك يك خلايق را نپايد
به تو كى بيهوده روزى رساند
كجا از چنگ من روزى ربايد
خداوند خرد ، در زندگانى
بدانش سوى كوشش ميگرايد
همى داند كه در اين عمر كوتاه
خوشى از تنبلى هرگز نزايد
بگيتى اى برادر رنجبر باش
كه كاسب را خدايش مىستايد
« وَلَقَدْ خَلَقْناكُمْ ثُمَّ صَوَّرْناكُمْ » 11 طبرى : ابن عبّاس ، قتاده ، سدّى گفتهاند :
يعنى آدم را آفريديم و نسل او را در شكم مادران به صورت انسان مصوّر كرديم . عكرمه گفته است : يعنى شما را در پشت آدم آفريديم و در شكم مادران به صورت درآورديم مجاهد گفته است : يعنى آدم را آفريديم و در پشت او صورت كرديم ، و ديگرى گفته است : يعنى در شكم مادر آفريديم و در آنجا صورت شما را درست كرديم ، و بهترين معانى اين است : شما را در آفرينش آدم و انسان ايجادتان كرديم و در تصوير او