پرش به محتوای اصلی

تشيع در مسير تاريخ ( فارسي ) — صفحه 207

پدیدآورندگان:

ص۲۰۷

7 شهادت امام حسين ( ع )

با مرگ معاويه ، پسرش يزيد ، طبق وصيت‌نامه بىسابقه‌اى كه پدرش از پيش نوشته بود در ماه رجب سال 60 / 680 ، خلافت را به عهده گرفت . يزيد نمايندهء واقعى شيوهء زندگى معمول جوانان پيش از اسلام بود و در جامعه از هيچ‌گونه احترامى برخوردار نبود . رفتار ضد اسلامى و فسق ظاهريش در سراسر جهان اسلام مشهور بود ، و انزجار و نفرت مردم را نسبت به او ، بخصوص از جانب مؤمنين به مذهب برايش به وجود مىآورد . حتّى نويسندگان معدودى كه كوشش به اختفاى بعضى از اطلاعات نامطلوب نسبت به خاندان اموى مىكنند ، نمىتوانند از بيان اين گزارش خوددارى كنند كه يزيد اولين خليفه‌اى در اسلام بود كه در ملاء عام شراب مىنوشيد و كثيف‌ترين اعمال جنسى را مرتكب مىشد . اكثر اوقات خود را به خوشگذرانى با ساز و چنگ و آوازخوانى و سرگرم كردن با ميمونها و سگهاى شكارى مىگذراند . يزيد خود بهره‌اى از مذهب نداشت و هيچ‌گونه احترامى را هم براى عواطف مذهبى ديگران قائل نبود ، و معتاد به ميگسارى بود . مجذوب دختر آوازخوان مىشد و در معرض انواع فسق و فجور قرار داشت .