شكست ملَّتها براى مصلحت اجتماع است كه از آن گزيرى نيست . 3 - آيت آخر براى روشن كردن اذهان است كه اگر كسى احتمال دهد در دل پيغمبر دغدغهاى توليد مىشود به اين جملهها خاطرش را آرام مىكنند كه جاى ترديد براى ديگران هم نباشد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 253 ]
تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ كَلَّمَ اللَّه وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ وَآتَيْنا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّناتِ وَأَيَّدْناه بِرُوحِ الْقُدُسِ وَلَوْ شاءَ اللَّه مَا اقْتَتَلَ الَّذِينَ مِنْ بَعْدِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ وَلكِنِ اخْتَلَفُوا فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ وَمِنْهُمْ مَنْ كَفَرَ وَلَوْ شاءَ اللَّه مَا اقْتَتَلُوا وَلكِنَّ اللَّه يَفْعَلُ ما يُرِيدُ ( 253 )
ترجمه :
253 اين پيامبران كه [ نامشان ياد شده است ] دستهاى ز ايشانرا بر دسته - اى دگر برترى داديم : از آنها كسى بود كه خدا با او سخن گفت و دستهاى درجهشان را بالا برد و بعيساى مريم نشانههاى نمودار داديم و بروح القدس پشتيبانيش كرديم و اگر سرنوشت خدا بود آنها كه پس از پيغمبران بودند و نشانههاى نمودار داشتند با يكدگر جنگ نمىكردند ولى با يكدگر ناسازگار شدند كه دستهاى مؤمن شد و ديگرى كافر و اگر خواست خدا بود جنگى در ميانشان نمىبود ليكن خدا آنچه بخواهد مىكند .
سخن مفسّرين :
* ( تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا ) * - 253
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحه 500
پدیدآورندگان: علي اكبر غفاري
ص۵۰۰