مردم مىشود و در برابر انعام و مزد دارد البتّه اين مال هم از قبيل خوردن مال بيهوده و باطل است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 189 ]
يَسْئَلُونَكَ عَنِ الأَهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَواقِيتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ وَلَيْسَ الْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ ظُهُورِها وَلكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقى وَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوابِها وَاتَّقُوا اللَّه لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ( 189 )
معنى لغات : « اهلة » جمع هلال بمعنى ماه . « مَواقِيتُ » جمع ميقات بمعنى هنگام و موقع معيّن براى كار .
جهت نزول :
مجمع : از معاذ بن جبل روايت است كه به پيغمبر عرض كرد : يهوديها مكرّر از من مىپرسند كه اين ماهها چى است ؟ اين آيه در جواب او نازل شد . و از امام باقر ع روايت شده است : دستهاى از عربها رسم داشتند هنگام اعمال حج از در خانههاشان وارد نمى شدند نقبى در پشت خانه مىكندند و از آنجا وارد مىشدند . قسمت آخر آيه براى جلو گيرى از اين كار نازل شد . محمّد بن جرير طبرى همين جهت را با مختصر اختلاف نوشته است و نيز او نوشته است با نردبان يا از ديوار خانه بالا مىرفتند و داخل منزل خود مىشدند .
ترجمه :
189 اى محمّد ز تو از [ دگرگونى و كم و فزون شدن ] ماهها مىپرسند تو بگو : اين نو و كهنگى ماه راه شناخت هنگام كارهاى مردم است و گاه انجام حج . و
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 314
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٣١٤