باب ( ششم ) اعتقاد در اراده و مشيت
ابن بابويه رحمة اللَّه عليه گويد :
اعتقاد ما در اين باب قول جناب صادق عليه السّلام است كه خواسته خدا و اراده نموده و دوست نداشته و نپسنديده به اين تفصيل كه خواسته است كه هيچ چيز نباشد مگر بعلم او ، و اراده نموده همچنين ، و دوست نداشته كه سيمين سه خدايش گويند و نپسنديده كفر را براى بندگانش ، و حق تعالى فرموده كه يا محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلّم تو هدايت نمينمائى هر كه را مائلى و ليكن خدا هدايت ميفرمايد هر كس را ( كه ) ميخواهد « 1 » و ايضا فرموده كه : نميخواهيد شما بندگان مگر آنكه خدا بخواهد « 2 » و ايضا فرموده كه : اگر خواسته بود پروردگار تو يا محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلّم هر آينه ايمان آورده بود هر كه در روى زمين است كلهم اجمعين ، آيا پس تو بجبر ميدارى مردم را تا همه مؤمن باشند ؟ « 3 » و فرموده كه : مقرّر نبوده براى هيچ نفسى اينكه ايمان بياورد مگر باذن خداوند « 4 »
هامش
( 1 )إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَ لكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ. سوره قصص آيه 56
( 2 )وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ، سوره دهر آيه 38
( 3 )وَ لَوْ شاءَ رَبُّكَ لَآمَنَ مَنْ فِي الْأَرْضِ كُلُّهُمْ جَمِيعاً أَ فَأَنْتَ تُكْرِهُ النَّاسَ حَتَّى يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ. سوره يونس آيه 98
( 4 )وَ ما كانَ لِنَفْسٍ أَنْ تُؤْمِنَ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ. سوره يونس آيه 100