توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 73

مساهمون: الشيخ المنتظري

ص٧٣

صحيح است . " مسأله 362 " اگر هنگام غسل به اندازه سر مويى از بدن نشسته بماند غسل باطل است ، ولى شستن جاهايى كه ديده نمىشوند وباطن محسوب مىشوند - مانند درون بيني وگوش - واجب نيست . " مسأله 363 " اگر سوراخ جاى گوشواره ومانند آن به قدرى گشاد باشد كه داخل آن ديده شود ، بايد آن را شست ، ولى اگر ديده نشود شستن داخل آن لازم نيست . " مسأله 364 " جايى را كه شك دارد از ظاهر بدن است يا از باطن آن بنابر احتياط واجب بايد بشويد . " مسأله 365 " چيزى را كه مانع رسيدن آب به بدن است بايد بر طرف كند ، واگر پيش از آن كه يقين كند بر طرف شده غسل نمايد غسل أو باطل است ، همچنين اگر هنگام غسل شك كند چيزى كه مانع رسيدن آب مىباشد در بدن أو هست يا نه ، بايد بررسى كند تا مطمئن شود كه مانعى نيست ، مگر اين كه احتمال ضعيف وغير عقلايى باشد . " مسأله 366 " در غسل بايد موهاى كوتاهى كه جزو بدن به شمار مىآيند شسته شوند ، بلكه بنابر احتياط واجب شستن موهاى بلند هم لازم مىباشد ، ودر هر صورت خود بدن كه زير مو واقع شده بايد شسته شود . " مسأله 367 " شرايطى كه براي صحيح بودن وضو گفته شد در غسل هم شرط است ، مانند پاك بودن وغصبى نبودن آب ومحل وضو . ولى در غسل ، از بالا به پايين شستن اعضا وفاصله نشدن ميان شستن اعضاى غسل لازم نيست ، مثلا اگر صبح سر وگردن وپس از چند ساعت طرف راست وچند ساعت بعد طرف چپ را غسل دهد ، غسل أو صحيح است ، به شرط آن كه در اين ميان كارى كه وضو را باطل مىكند انجام ندهد . " مسأله 368 " كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن ادرار ومدفوع خود جلوگيرى كند اگر به اندازه اى كه غسل كند ونماز بخواند ادرار ومدفوع از أو خارج نمىشود ، بنابر احتياط واجب بايد هر قسمت را فورا بعد از قسمت ديگر غسل دهد وبعد از غسل هم فورا نمازش را بخواند ، همچنين است حكم مستحاضة كه بعدا گفته مىشود . " مسأله 369 " اگر كسى شك كند غسل كرده يا نه بايد غسل كند ، واگر شك كند غسل بر أو واجب شده يا نه لازم نيست غسل نمايد ، واگر مدتي پس از غسل كردن شك كند غسلش درست بوده يا نه لازم نيست دوباره غسل كند . ولى اگر بعد از خواندن نماز در أصل غسل كردن شك كند ، با احتمال توجه در هنگام نماز ، نمازهايى كه خوانده صحيح